Het sanitair blok op de camping: wat je mag verwachten

Kamperen is de enige vakantievorm waarbij het toilet een vast gespreksonderwerp is. Niet uit onbeleefdheid, maar omdat het sanitair blok bepaalt hoe de hele week aanvoelt: de afstand tot je plek, de rij om acht uur ‘s ochtends, de temperatuur van het water, en of iemand er die dag geweest is met een dweil.

Een sanitair blok op een camping. Foto: Demeester, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons.

De enige vraag die telt

Alles aan een sanitair blok — de leeftijd van de tegels, het merk van de kranen, de sterren op de folder — is minder belangrijk dan één ding: hoe vaak er iemand langskomt om het schoon te maken. Een gedateerd blok dat driemaal per dag gepoetst wordt, is beter dan een gloednieuw blok dat één keer per dag een beurt krijgt in het hoogseizoen.

Aan de receptie navragen hoe vaak er gepoetst wordt is een normale vraag, en het antwoord zegt meer over je week dan de rest van de brochure. Over hoe vies een gedeeld toilet werkelijk is, gaat hoe vies is een openbaar toilet?.

Wat je meebrengt

• Slippers. De vloer is de hele dag nat en wordt door tientallen mensen gebruikt.
• Eigen wc-papier. In het hoogseizoen is de dispenser tegen de avond leeg. Op deze site staat bij slechts 325 toiletten uitdrukkelijk dat er papier voorzien is; op een camping wisselt het per dag. Zie wc-papier en zeep.
• Eigen zeep of gel. Zeepdispensers zijn de eerste die leeglopen.
• Muntjes of een douchekaart. Warm water is op veel campings betalend, per muntje of per chip aan de receptie.
• Een zaklamp of je telefoon. Nachtelijke verlichting in een sanitair blok is zelden ontworpen door iemand die er ‘s nachts geweest is.

De uren die er echt toe doen

Een sanitair blok is meestal de klok rond open, maar de drukte is voorspelbaar:

Wie de rij wil vermijden: douchen tussen tien en twaalf ‘s ochtends of na negen uur ‘s avonds.

Kun je er als passant terecht?

Officieel: nee. Een camping is privéterrein en het sanitair is voor gasten. In de praktijk hangt het af van hoe je het vraagt en hoe druk het is — en fietsers en wandelaars die het beleefd aan de receptie vragen, krijgen verrassend vaak een ja. Reken er niet op als plan A, maar schrijf het niet af als plan B. Zie ook met de fiets onderweg, waar de camping en de jeugdherberg als noodoptie terugkomen.

Op deze kaart staan negen toiletten met een camping in hun naam of adres, verspreid van Gent tot Vresse-sur-Semois. Dat zijn er weinig, en dat klopt: campingsanitair is privé en wordt daarom zelden als openbaar toilet ingetekend. Wat je hier wél vindt, is het openbare toilet aan de ingang, aan de parking of aan het strandpad ernaast.

Toegankelijkheid en kinderen

• Aangepaste cabines bestaan, maar zijn op oudere campings dikwijls de enige die ook als familiecabine dienstdoet — en dus vaak bezet. Zie wat een toilet echt toegankelijk maakt.
• Kindersanitair met lage wasbakken is een goed teken: het betekent dat de camping op gezinnen is ingericht en dat er meerdere blokken zijn.
• Een luiertafel is op grotere campings standaard, op kleine zelden. Zie een luiertafel onderweg.

Ga je in België kamperen, kijk dan vooraf even naar de gemeente waar je heen gaat: veel campingregio’s — de Ardennen, de kust, de Kempen — hebben in de dorpskern een openbaar toilet dat je op een dagtocht goed van pas komt. Gebruik daarvoor de radar of de gemeentepagina’s op deze site.